تماس با کارشناسان فروش :  99-02156392197

برای پیشگیری از حوادث در کار باید چه کارهایی انجام داد؟
برای پیشگیری از حوادث در کار باید چه کارهایی انجام داد؟

برای پیشگیری از حوادث در کار باید چه کارهایی انجام داد؟

اگر قانونی درباره پیشگیری از حوادث در کار و مسائل ایمنی نباشد شاید کارفرمایان و کارگران کمتر به این موضوع اهمیت دهند و جان کارگران در خطر بیفتد.  طبق قانون بند 91 قانون کار کارفرما را ملزم به تهیه وسایل حفاظت فردی برای کارگر می نماید، برای کارگران به عنوان وسیله ای در راه فشار آوردن به کارفرما و برای کارفرمایان به عنوان حد اعلای توجه به مسائل ایمنی تلقی می شود.

در بسیاری از حوادث که مورد بررسی قرار می گیرند نداشتن وسایل حفاظت فردی  و عدم پیشگیری به عنوان علل اصلی معرفی می شوند.

 

حادثه چیست؟

پیشگیری از حوادث در کار
پیشگیری از حوادث در کار

حادثه واقعا برنامه ریزی نشده و بعضا صدمه رسان یا خسارت وارد کنی است که انجام، پیشرفت یا ادامه نرمال یک فعالیت یا کار را مختل می سازد و همواره در اثر یک عمل یا کار غیر ایمن (unsafe act) یا در اثر شرایط غیر ایمن (unsafe condition) و یا در اثر ترکیبی از این دو به وقوع می پیوندد. یک حادثه ممکن است در اثر عدم تشخیص یک خطر، یا در اثر بعضی نارسائی های موجود در سیستم جاری کنترل خطر اتفاق بیفتد.

تخطی از یک روش یا کار نرمال، صحیح و قابل قبول-قرار گرفتن بطور غیر ضروری در معرض یک خطر یا انجام کاری یا عدم انجام کاری که نتیجتا میزان ایمنی را از حد نرمی که هست پائین بیاورد عمل یا کار غیر ایمن می نامند.

 

پیشگیری از حوادث در کار

از سه طریق باید پیشگیری کرد آن سه طریق عبارتند از:

  1. پیشگیری از طریق دولت
  2. پیشگیری از طریق کارفرما
  3. پیشگیری از طریق کارگر

پیشگیری از حوادث در کار از طریق دولت

دولت ها با توجه به قوانین و مقررات بین المللی در مورد پیشگیری حوادث ناشی از کار با توجه به اوضاع کشور خود به وضع قوانین و مقررات در این زمینه می پردازند و اجرای این قوانین را مورد نظارت و بازرسی قرار میدهند. وظایف مقامات رسمی کشور ما در مورد پیش گیری از حوادث شغلی عبارت است از:

مقامات دولتی و به ویژه مسئولین وزارت کار و امور اجتماعی موظف به تدوین قوانین و آیین نامه ها ی مربوط به حفاظت و پیش گیری از حوادث هستند.
وزارت کار با توجه به موازین و استانداردهای بین المللی و شرایط کار، موظف به تعیین استانداردها و موازین مختلف در محیط های کاری میباشد.

وزارت کار موظف است با انتصاب بازرسان کارآزموده، در نحوه اجرای مواد قانون کار و آیین نام های مربوطه نظارت کند. وظیفه این افراد علاوه بر بازرسی و تعیین اشکالات کار، راهنمایی کارفرمایان در رفع نواقص است.

وزارت کار موظف به جمع آوری آمار مربوط به حوادث ناشی از کار و تجریه و تحلیل آنها میباشد.

آموزش مسائل به بهداشت شغلی و حفاظت صنعتی در برنامه های دانشگاهی و مدارس عالی و حتی در مقاطع تحصیلی پایین تر.

ترتیب دادن دوره های آموزشی جهت کارگرانی که بایستی تصدی مشاغل خاص و پرخطر را به عهده گیرند.

تشکیل نمایشگاههای دائمی و سیار جهت آشنا ساختن کارگران و کارفرمایان یا سایر مسئولین به مسائل مربوط به حفاظت و بهداشت کار.

تهیه و توزیع پوسترهای مربوط به پیشگیری از حوادث.

 پیشگیری از حوادث در کار
پیشگیری از حوادث در کار

پیشگیری از حوادث در کار از طریق کارفرما

 

وظیفه کارفرمایان ایجاد محیطی با شرایط مناسب کاری و مطابق با قوانین و مقررات و آیین نامه های دولتی برای کارکنان است، به طوری که سلامت کارکنان در آن محیط ها حفظ گردد. به استثنای قوانین و آیین نامه های تدوین شده توسط وزارت کار، کارفرمایان موظف به انجام پاره ای از وظایف در محیط کار هستند. موارد زیر از آن جمله اند:

 

تهیه و تدارک وسایل مطلوب محیط کار با توجه به استانداردهای تعیین شده.

نظارت در امر استفاده کارگران از وسایل حفاظتی.

ایجاد مراکز بهداشت کار.

تشکیل کمیته های حفاظت.

تهیه جعبه کمک های اولیه.

اقدامات لازم در جلوگیری از شدت وضع حادثه دیده در صورت بروز سوانح.

علاوه بر موارد، فوق کارفرما باید برای پیش گیری از حوادث در سازمان، اقدامات زیر را نیز به عمل آورد:

طراحی محیط کار با توجه به نکات ایمنی

ثبت و ضبط اطلاعات مربوط به حوادث و سوانح در محیط کار

تجزیه و تحلیل حوادث و سوانح در محیط کار

اجباری کردن رعایت قوانین و مقررات ایمنی

به طور کلی سازمانها برای این که عملکرد ایمنی سطح بالایی داشته باشد. نیاز به ضروریات زیر دارند:

  • باید رهبری اجرایی قوی و مستمری داشته باشند.
  • محیط و تجهیزات باید ایمن ساخته شوند.
  • سرپرست باید دارای صلاحیت باشد.
  • همکاری کامل کارکنان در پیشگیری حوادث باید حاصل و حفظ شود.
  • در سازماندهی و تنظیم برنامه های ایمنی بایست چند ( باید ) در نظر قرار گیرد که عبارت اند از :
  • ایمنی باید تصویب. تصدیق و حمایت مدیریت عالی را داشته باشد.
  • مسئولیت ایمنی باید به مدیریت عامل یا سرپرست داده شود.
  • ایمنی باید بطور مساوی با دیگر عوامل تولید مورد توجه عمده قرار گیرد.
  • پیش بینی باید برای اقدام فوری در از بین بردن مخاطرات مکانیکی و شخصی انجام شود.
 پیشگیری از حوادث در کار
پیشگیری از حوادث در کار

پیشگیری از حوادث در کار از طریق کارگر

 

اگر چه کلیه سازمان های دولتی، کارفرمایان و سایر مسئولین سعی دارند تا محیط کار مطابق با اصول و استانداردهای بهداشتی و حفاظتی به وجود آورده و میزان حوادث را به حداقل ممکن تقلیل دهند، ولی بررسی علل پیدایش حوادث ناشی از کار، نمایانگر این حقیقت است که خود کارگر یکی از فاکتورهای اصلی در به وجود آمدن حادثه میباشد. بنابراین در امر پیش گیری از وقوع حوادث، رعایت اصول و نکات زیر ضروری است:

 

از خطرات کار خود آگاه بوده و طریق پیشگیری و حفاظت از آنها را بدانند.

به طرز استفاده از وسایل ایمنی آگاه بوده و از آن در موقع کار استفاده کند.

قبل از شروع به کار روزانه از وسایل کار، ماشین آلات و ابزاری که با آن سروکار دارد و همچین از وسایل حفاظتی بازدید کلی به عمل آورد.

به علت عجله و شتاب و زود به پایان رساندن کار. خود را به خطر نیندازد.

چون ممکن است بی دقتی کارگری، سبب بروز حادثه و خطر برای سایرین شود، لذا احساس مسئولیت و حفظ جان دیگران نیز باید مورد توجه قرار گیرد.

 

استفاده از وسایل حفاظت فردی مختلف

در مورد لباس کار دو دلیل نامناسب بودن اندازه ها و نامرغوب بودن عمده دلایل عدم استفاده هستند. چرا که هیچ یک به تنهایی 64 درصد عدم استفاده را پوشش نمی دهند و ضمنا معمولی ترین اشکال مطرح شده در مورد لباس کار می باشند.

شاید بتوان گفت که 31 درصد عدم استفاده مربوط به نامناسب بودن اندازه ها و بقیه مربوط به نامرغوب بودن جنس می باشد.
اما در مورد کمربند ایمنی که دلیل نامناسب بودن اندازه ها آن چنان قابل اطلاق نمی باشد به نظر می رسد که 14 درصد عدم استفاده به صورت جزئی از علل نا مرغوب بودن و سایر دلایل قابل توجیه باشد.

شاید بهترین دلیل این باشد که 14 درصد مزبور آنهایی هستند که بدلایلی نظیر داشتن شغل سرپرستی نیازی به استفاده از کمربند پیدا نکرده اند.
در مورد بقیه وسایل حفاظت فردی که در بین کمربند و لباس کار به ترتیب کفش ایمنی، کلاه کار، دستکش و عینک حفاظتی قرار دارند نیز می توان همین نظریه را به صورتی تعمیم داد.

 

نتیجه گیری

با توجه به آنچه گفته شد می توان نتیجه گرفت که: مسئولین و کارفرمایان نباید از نقش حفاظت فردی غافل باشند و ضمنا سعی گردد در هرکار بخصوصی کارگران را به استفاده از وسایل حفاظتی مخصوص آن کار تشویق نمایند. استفاده ی بی مورد از وسایل نظر کارگران را نسبت به نقش وسایل حفاظتی منفی تر می سازد.

کمربند ایمنی نقش خود را در جلوگیری از عواقب حادثه ی برق گرفتگی که همانا سقوط می باشد بخوبی نشان داده و کارکنان برق با علم به این نقش از آن استفاده می کنند در حالی که لباس کار نتوانسته است بدین صورت عمل نماید.

کمربند ایمنی و به تبعیت از آن همه وسایل حفاظت فردی نقشی در جلوگیری از عوافب حادثه دارند و در پیشگیری از حوادث تأثیری ببار نمی آورند.

 

مقالات دیگر